این گروه های مجازی به کجا می رسند؟

چاپ

795894_687
یادش به خیر آن دوران، که شیرین ترین خاطراتمان در دنیایی عاری از تکنولوژی اما مملو از آرامش و در کنار یکدیگر بودن سپری می شد
اکنون در دنیایی غوطه وریم که هر روز بیشتر از دیروز از هم فاصله می گیریم
این روزها استفاده از برنامه های تلفن همراه ،همچون وایبر، واتس اپ و لاین و … به شدت در جامعه رایج شده و می توان ادعا کرد که به یکی از اصلی ترین راه های ارتباطی تبدیل شده است که از گروه مهندسین و پزشکان گرفته تا مدیران و هر نهادی در آن عضو هستند
اگرچه می توان جنبه مفید و موثر بودن این نرم افزارها را نیزدر نظر گرفت اما پیامدهای منفی و آسیب های آنها اجتناب ناپذیر بوده و در برخی موارد بیشتر هم هست تا جاییکه آسیب های احتمالی آن بر فرهنگ وسبک زندگی مردم جامعه نقش بسزایی خواهد داشت.
قطعا یکی از ویژگی‌های بارز این شبکه‌ها ارسال پیام رایگان است که برای افراد هیچ هزینه‌ای در بر ندارد اما بسیاری بر این باورند که این نرم‌افزارها با هدف سودجویی از کاربران خود چه در زمینه مالی و چه در زمینه‌های دیگر از جمله فرهنگی و غیره مورد استفاده ایجاد شده‌اند و در حقیقت با هدف سودجویی از دیگر کشورهای جهان سوم ،منابع بسیاری کسب می کنند.
آری تلفن همراهی که تا دیروز می گفتند باعث دور شدن خانواده ها از همدیگر شده و دنیای واقعی را دچار آسیب کرده است حال با معضلی فراتر از آن دست و پنجه نرم کرده و آن بحث استفاده ناصحیح از این نرم افزارهاست،که مانند یک اپیدمی رو به رشد در حال فوران است و از کوچک و بزرگ همه با نصب این نرم افزارها بر روی تلفن ها و تبلت های خود مشغول چت کردن و هزاران سرگرمی دیگر هستند،
دیگر نیازی به گفتن نیست وقتی این چنین با سرعتی پرشتاب به عنوان کشوری مصرف کننده و جهان سومی در دنیای تکنولوژی سقوط می کنیم و فرهنگ استفاده از این فضاها را نداریم، متاسفانه عادت کرده ایم با عرضه هر محصول و نرم افزار جدید با چشم هم چشمی می خواهیم آن را امتحان کنیم و قبل از آن که سواد رسانه ای خود را در رابطه با استفاده صحیح از این نرم افزارها بالا ببریم و حتی به کودکان خود بیاموزیم، آن را به حساب مدرن و امروزی بودنمان می گذاریم و به آسیب های جدی آن توجهی نمی کنیم
دیگر برایمان مهم نیست در جمع مهمان باشیم یا در جلسه و کنار دوستان، چراکه دائم آنلاین هستیم تا وایبر و واتس آپمان را چک کنیم!
بی تردید کاربران زیادی با انگیزه‌ها و اهداف گوناگون، از جمله ارتباط با نزدیکان و دوستان، تشکیل گروه‌ها و جماعت‌های آنلاین، دریافت و ارسال اطلاعات، رقابت در بازی‌های آنلاین، جست‌وجوی فایل‌ها و محتواهای مورد نیاز و…، از این رسانه‌ها و نرم‌افزارها استفاده می‌کنند. در واقع یکی از عوامل محبوبیت رسانه‌های اجتماعی این است. اما سوال این جاست، هدف اصلی از تشکیل این گروه های مجازی چیست؟
آیا اینکه صرفا عده ای مدیر و مسئول را گرد هم آورده و در آن به تبادل نظر پرداخته و در مواقعی با اختلاف نظرها و بحث و جدل ها مواجه شده و سرآخر هم به نتیجه ای نمی رسند،تا جایی که به نظر می رسد این گونه گروه ها بیشتر حالت سرگرمی و تفریح به خود گرفته و جنبه کاربردی آن در نظر گرفته نمی شود صحیح است؟
متاسفانه این نرم افزارها صرفا برای سرگرمی افراد جامعه بدون داشتن سواد رسانه ای طراحی شده است و در آن سو دست هایی که کمر همت به نابودی فرهنگ و تمدن جهان سومی ها بسته و آنان را آلت های دست های خود کرده اند، و ما این سو هر روز با تشکیل گروه های مجازی بر درآمد آنها می افزاییم!!
آسیب دیگری که این نرم‌افزارها و شبکه‌ها دارند متاسفانه در برخی موارد به ایجاد فضایی برای ترویج فساد و روابط غیر شرعی منتهی شده است. بسیار دیده شده که این روابط به سو استفاده‌های زیادی از کاربران شده است و باعث سست شدن ارزش‌هایی دینی و حتی از هم پاشیدن نظام خانواده هامنجر شده است. آسیب دیگر کم‌تحرکی و افسردگی افرادی که بیش‌ از حد به این شبکه‌ها اعتیاد دارند، به طوری که بارها شده در تاکسی و دیگر مکان های عمومی و دانشگاهها شاهد افرادی موبایل و تبلت به دست و شنیدن هشدار پیام وایبر و واتس اپ مواجه می باشیم،و درکنار همه این موارد، کمرنگ شدن روابط خانوادگی، دور شدن از واقعیت‌ها و وابستگی بیش ‌از حد به این فضاها و برنامه‌ها در حد اعتیاد به آنها و بازماندن از زندگی عادی و متعارف، مواجه شدن با ضربه‌های روحی و روانی و همچنین تغییر سبک زندگی افراد و تغییر فرهنگ نیز از دیگر آسیب‌های این شبکه‌ها است.
واما کلام آخر… بیاییم با آگاهی دادن به خانواده‌ها در راستای ارتقای سواد رسانه ای و استفاده صحیح و مناسب از این برنامه ها به کاهش این آسیب‌ها تا حد زیادی کمک کنیم. آسیب‌هایی که بیش از هر قشری نسل جوان ما را تهدید می‌کنند. همچنین آگاهی دادن به افراد جامعه توسط رسانه ملی با ساخت برنامه‌‌های متنوع با کمک کارشناسان در آن زمینه و نهادهای فرهنگی نیز بسیار ضروری می‌رسد.
الهام عباس پور