کریم شعبانی : مشارکت اجتماعی عامل پویایی جامعه است.

چاپ

به گزارش گیل پرس نیوز، مشارکت به معنی بکار گرفتن منابع شخصی به منظوره سهیم شدن در یک اقدام جمعی است مشارکت عملی،جمعی،آگاهانه و داوطلبانه است که در بردارنده دخالت شهروندان در امور عمومی و در سطح مختلف تصمیم گیری های اداری و سیاسی و انداختن رای به صندوق تا مساعدت مستقیم به ارضای نیازهای اجتماعی و همچنین دخالت مردم در کارکرد سازمانهایی است که حیات کارشان به آن بستگی دارد.
مشارکت اجتماعی دلالت بر گسترش روابط بین گروهی در قالب انجمن های داوطلابانه باشگاهها، اتحادیه ها و گروههایی دارد که معمولا خصلتی محلی و غیر دولتی دارند ، که در قالب سیاست های اجتماعی مشارکت و درگیر ساختن مردم در فرآیندهای اجتماعی مختلف را هدف خود می دانند.
مشارکت های اجتماعی از آن دست مواردی است که بعنوان یکی از شاخصه های پویایی جامعه تلقی می شود بطوری که بالا رفتن مشارکت می تواند مسئولیت پذیری افراد یک جامع رانشان دهد و در مقابل ، قدرت مطالبه گری مردم از مسئولان را بالا ببرد تا در فرآیندی هم افزا،مسیر رشد آن جامعه فراهم شود در واقع مشارکت مردم به معنای حساس شدن آنها به اموری است که منافع عمومی و ملی یک کشور را به دنبال دارد.
در این میان نسل جوان با استفاده از ابزارهای خدادادی خود نظیر خلاقیت و نیروی مضاعف می تواند موتور محرک مشارکت اجتماعی باشند و جوانان این سرزمین در هر زمان از تاریخ مشارکت اجتماعی خود را به رخ جهانیان کشیده اند از روزهای قبل انقلاب گرفته تا دفاع مقدس و حضور پرشور در انتخابات سالیان اخیر تا جایی که مقام معظم رهبری در سخنان مراسم ۱۳آبان با اشاره به توانایی های جوانان ایرانی فرمودند :به لطف خداوند امروزه جوانان در میدانهای سیاسی،اقتصادی،علمی و فناوری حضوری پرنشاط،تاثیرگذار و همراه با بصیرت دارند این رهنمود از سوی مقام معظم رهبری نشان از این دارد که ایشان هم بر اهمیت نقش مشارکت اجتماعی جوانان در جمهوری اسلامی ایرا ن تاکید دارند و باید مسئولان و مدیران کشوربا توجه به فرمایشات مقام معظم رهبری نگاه ویژه ای به مشارگت اجتماعی آن هم در حوزه جوانان داشته باشند.
مشارکت اجتماعی که امروز به یکی از مهمترین ابزارهای توسعه ملی در کشورهای جهان سوم بدل شده است تنها با یادداشت و سخنرانی مدیران محقق نمی شود چرا که لازمه رسیدن به این سطح از مشارکت که نهایتا توسعه ملی را به همراه داشته باشد نیازمند زیر ساخت های فکری است که دخالت دادن در فرآیند تصمیم گیری از اولین زیرساخت های فکری مورد نیاز است به این معنی که مدیران بر خود واجب بدانند که در تصمیم گیرهای خود به مردم فرصت مشارکت در تنظیم اهداف و راهبردهای مناسب برای بهبود مداوم بدهند.
از سویی دیگر باید توجه داشت که مردم نیز باید به دانش و مهارت های مورد نیاز دست پیدا کنند و شاید این مجهز کردن به دانش نیز از دیگر نیازهای مشارکت اجتماعی است و به همین دلیل است که بحث دانش و مهارت در کشورهای پیشرفت جهان اهمیت خاصی دارد و دولت تلاش می کند تا مهارت های عمومی مردم در همه بخش ها به حد قابل قبولی ارتقاء پیدا کند.

حال با درنظر گرفتن زمینه فکری مدیران و فرصت دادن مشارکت به مردم از سوی دیگر مجهز کردن مردم به آموزش، تنها در صورتی کارایی دارد که اهداف مشخص برای ملت و دولت تدوین شود.
در واقع زمانی که مردم و بویژه جوانان مشارکت بیشتری در اداره و انجام امور شهر داشته باشندحس تعلق ملی در آنها افزایش می یابد و باعث می شود تا اهداف خود را با اهداف ملی همسو و هماهنگ کنند.
زمانی که مردم احساس کنند در تصمیم گیری ها حضور دارند،مسئولیت آن را نیز می پذیرند و برای اجرای آن هرگونه حمایتی را انجام می دهند. در این میان در راستای سیاست(همدلی و همزبانی دولت و ملت)نیاز است تا مسئولین و سازمان ها و نهادهای دولتی با جهت دهی به این اندیشه و توانایی بی نظیر جوانان با تدوین برنامه های جامع از نیروی مشارکتی اجتماعی

شهروندان در راستای میل به توسعه در عرصه های علمی،فرهنگی،اجتماعی و سیاسی به نحو احسن بهره بری کنند.